Άνοιξε η αυλαία, σήμερα. Ο χώρος μου, φωτεινός και χαρούμενος, σαν σκηνή που περιμένει τον πρωταγωνιστή της. Κι ο πιο ανυπόμονος μαθητευόμενος, έτοιμος να αλλάξει πράξη στη ζωή του.
Σε λίγες μέρες θα βρεθεί σε έναν καινούργιο χώρο εργασίας. Η λαχτάρα του γι’ αυτόν, μαζί με μια φυσιολογική ανησυχία, ανέβασαν στην επιφάνεια χαρακτηριστικά του εαυτού του που δεν είχε συναντήσει ως τώρα. Και, όπως είναι φυσικό μετά από μήνες μαθητείας, τα αναγνώρισε και διαπίστωσε ότι δεν τον εξυπηρετούν πια.
Έτσι, πριν τελειώσει ο Αύγουστος, ζήτησε τα μαθήματά του. Είναι επιθυμία του να ευμετασχηματίσει αυτές τις ποιότητες, για να σταθεί στο νέο του περιβάλλον με καθαρή ακεραιότητα, σοφή δύναμη και διαυγή επίγνωση.
Το πρώτο μάθημα μετά το καλοκαίρι έγινε μια τελετή μετάβασης. Μια αλλαγή φωτισμού. Από το παλαιό στο νέο. Από το από συνήθεια στο κατά βούληση. Πραγματοποίησε την είσοδό του στην εξελιγμένη εκδοχή του εαυτού του, με ενσυνείδητη επιλογή – και σύμφωνα με την αυθεντική, γνήσια, ελεύθερη βούλησή του – ώστε αφήνει πίσω ό,τι δεν υπηρετεί το όνειρο και το όραμά του και προχωρά σε μια εύανθη, εύκαρπη και εύροη πορεία.
Αυτό το καλοκαίρι είναι ευφρόσυνο και δημιουργικό. Στις ώρες της νύχτας, η πόλη σωπαίνει και η θαλασσινή αύρα περνά απαλά από τα παράθυρα κι εγώ δεν πάω για ύπνο. Μένω ξύπνια, μ’ εκείνη τη γλυκιά εγρήγορση που φέρνει το μεράκι. Το είναι μου κυοφορεί κάτι ολόφρεσκο για την καινούργια χρονιά και δεν μπορώ παρά να το ακολουθήσω.
Οι κυψέλες συνΔημιουργίας προετοιμάζονται και φέτος θα έχουν διπλό περιεχόμενο: τον λόγο που ευεργετεί και τη συγγραφή που ευανθεί, τον λόγο που ευσχηματίζει την πραγματικότητα, και τη γραφή που βρίσκει την εύροη διαδρομή για να ωριμάσει σ’ ένα εύκαρπο βιβλίο. Μια διαδρομή που ανασαίνει, όπως ευπνέει η νύχτα πριν εξημερώσει μια ηλιόλουστη αυγουστιάτικη μέρα.
Στην ώρα την καλή και τη σωστή στιγμή θα μοιραστώ μαζί σας περισσότερα. Τώρα, που η ώρα είναι ακόμη μικρή και όλα ησυχάζουν, επιθυμώ μόνο να αφήσω αυτό το μικρό αποτύπωμα για ό,τι γεννιέται μες στο καλοκαιρινό φως, εκεί όπου η δημιουργία βρίσκει πιο ευρύχωρο τον χρόνο.
Το γκρι μολύβι έγινε φέτος δεκαέξι χρονών. Τα πρώτα κεφάλαια, όπως είχαν συγγραφεί τότε, θα τα βρείτε ακόμα στο blogspot, αν πατήσετε πάνω στη λεζάντα της εικόνας.
Μόλις πριν αναγνωρίσει τον εαυτό του ως ασημένιο φύλλο, αφυπνίστηκε εντός του η επιθυμία να γνωρίσει τον κόσμο. Και, τώρα, ξεκίνησε αυτό το ταξίδι.
Το παραμύθι ‘’το γκρι μολύβι ήταν ασημένιο φύλλο‘’ είναι ένα ανάγνωσμα για εκείνους που αγαπούν να κοιτάζουν και να βλέπουν το θαύμα. Ο δεύτερος τίτλος των ‘’εὔΧρηστος‘’ εκδόσεων είναι ένα βιβλίο για την αναγνώριση της δύναμης της επιθυμίας, για την αξιοποίηση του ταλέντου που καθένας φέρει εντός του.
Υπάρχουν ιστορίες που ζητούν να ειπωθούν – άλλες χρειάζονται φροντίδα, άλλες περιμένουν τον λόγο που θα τους δώσει σχήμα και μορφή
Στις εὔΧρηστος εκδόσεις, βαδίζουμε μαζί σου σε κάθε βήμα της δημιουργίας, με σεβασμό στη φωνή σου και στην καθαρότητα του λόγου σου – για μας κάθε βιβλίο είναι μια τελετουργία γέννησης
Επιμέλεια
Μια προσεκτική, ανθρώπινη ματιά, που ακούει τη φωνή σου και την αναδεικνύει – η επιμέλεια προσφέρει ευρυχωρία στην αναπνοή του κειμένου
Διόρθωση
Το κείμενο γίνεται άρτιο, καθαρό, έτοιμο να σταθεί στον κόσμο με ακεραιότητα
Σελιδοποίηση
Εδώ το κείμενο κινείται στον χορό των σελίδων – η μορφή συναντά την ουσία και το βιβλίο ξετυλίγεται στον δικό του ρυθμό
Σχεδιασμός εξωφύλλου
Η πρώτη ματιά, η πύλη προς την ιστορία σου – το εξώφυλλο είναι το κάλεσμα, η υπόσχεση που προσφέρεις στον αναγνώστη
Τυπογραφείο
Το βιβλίο σου παίρνει σώμα και χαρτί, η πρόθεση αποδίδεται σε υλική μορφή
Παρουσίαση
Το έργο σου συστήνεται στον κόσμο με τη δική του ταυτότητα – μια μέρα γιορτής, μια στιγμή ολοκλήρωσης
Διανομή
Το βιβλίο σου βρίσκει τον προορισμό του, τους αναγνώστες του, τις χώρες στις οποίες θα ταξιδέψει
Ατομικά μαθήματα δημιουργικής γραφής
Η γραφή ως πρακτική, ως άσκηση, ως εσωτερική διαδρομή – για σένα που επιθυμείς να ωριμάσεις και να αναδείξεις τη δική σου διακριτή φωνή, τον λόγο που σε ξεχωρίζει
Ghostwriting
Συνδημιουργία – για σένα που έχεις την ιστορία, αλλά χρειάζεσαι έναν συνοδοιπόρο να της δώσει μορφή, ρυθμό, ανάσα
Η υπόσχεσή μας είναι ότι η δημιουργία κάθε βιβλίου γίνεται μια πράξη εμπιστοσύνης προς τον εαυτό σας, διότι κάθε δημιουργός αξίζει έναν χώρο στον οποίο δύναται ν’ αρθρώνει ελεύθερα τον καθαρό του λόγο
Στις εὔΧρηστος εκδόσεις, δημιουργούμε μαζί σας αυτόν τον χώρο
Οι εκδόσεις “εὔΧρηστος” ανοίγουν τις κυψέλες συγΓραφής για το 2026 και σε προσκαλούν, αν νιώθεις συγγένεια με το πνεύμα και τις αξίες τους.
Καλώς ορίζουμε όλα τα είδη της τέχνης του λόγου: ποίηση και πεζογραφία, φιλοσοφικό δοκίμιο και επιστημονικό έργο, προσωπική μαρτυρία και θεατρικό λόγο, υβριδικά κείμενα ή ακόμη και μια ολόφρεσκη, εύτολμη εκδοχή γραφής.
Η πρόθεσή μας είναι να προσφέρουμε στο αναγνωστικό κοινό ευεργετικές ιστορίες· να ενεργοποιήσουμε εκείνον τον λόγο, που μεταμορφώνει το τραύμα σε θαύμα και μετασχηματίζει την πληγή σε πηγή· τον καθαρό λόγο, που αψηφά την υπαρξιακή αγωνία και γεννά τη θεμέλια χαρά της ύπαρξης.
Στις εκδόσεις “εὔΧρηστος” εκδίδουμε βιβλία με ιστορίες, που εμπνέονται από την ευτοπία και οικοδομούν μια κοινότητα ανθρώπων, που καλλιεργούν την ευαειζωία, μια ζωή με καθαρή πρόθεση και υψηλή ποιότητα.
Ξύπνησα νωρίς σήμερα. Και, πριν βάλω τον καφέ να γίνεται, πήρα στα χέρια μου αυτό το βιβλίο. Το κρατώ και το ξεφυλλίζω διαρκώς τις τελευταίες δεκαπέντε μέρες.
Έφτασε σε μένα, από το τυπογραφείο, ως δώρο γενεθλίων. Δέκα μέρες αργότερα το παρουσίασα στη φιλόξενη Nezer Collective.
Κρατώντας το, ανοίγω το μπαλκόνι και βγαίνω να μετρήσω πόσο αργεί η αυγή. Τι ακούω; Τ’ αηδόνια με καλημερίζουν! Ετοιμάζω τον καφέ μου και βγαίνω πάλι. Έχει αρχίσει κιόλας να χαράζει.
Ευχαριστώ κι ευγνωμονώ τον εαυτό μου, που μ’ έφερε εδώ, για ν’ απολαύσω τους κελαηδισμούς τους.
Ευχαριστώ κι ευγνωμονώ την συγγραφή, που κάθε λίγα χρόνια μου παραδίδει ένα πλήρες έργο και με προσκαλεί να εξελιχθώ στο επόμενο.
Ευχαριστώ κι ευγνωμονώ τη μαθητεία, που μου χαρίζει την ευκαιρία της συναναστροφής και της αλληλεπίδρασης με πολλούς και ποικίλους ανθρώπους, οι οποίοι ευπλουτίζουν την εμπειρία μου στην εαυτογνωσία, τη συνδημιουργία, την ευαειζωία.
Όπως, χαρακτηριστικά, είπε η Μαρία Εστία, στη συγκέντρωσή μας στη Νέζερ, την Κυριακή 21/12, αυτό το βιβλίο απαιτεί να μελετηθεί. Πράγματι, έτσι είναι.
Εδώ περιλαμβάνονται τα μαθήματα και οι εργασίες της πρώτης εποχής μαθητείας στην ΕαυτοΓνωσία, η οποία – μέσω της συνΔημιουργίας – οδηγεί στην ΕυΑειΖωία. Ωστόσο, το βιβλίο δεν αντικαθιστά τα μαθήματα, που μπορείτε να έχετε μαζί μου. Τα προλογίζει.
Και αυτό συμβαίνει, διότι ένα τέτοιο βιβλίο δεν μπορεί να χωρέσει περισσότερα. Δεν μπορεί να πει στους αναγνώστες: τι θα έλεγε κάθε μαθητευόμενος γι’ αυτό ή για εκείνο το θέμα που τον απασχολεί;
Ίσως κάτι τέτοιο να καταφέρουμε σ’ ένα επόμενο, συλλογικό βιβλίο. Και, ναι, μπορώ τώρα να το πω: ο σπόρος, για ένα βιβλίο με τις ιστορίες των μαθητευομένων, έχει πέσει στο εύφορο έδαφος των εκδόσεων ‘’εὔΧρηστος‘’ και τον περιμένουμε – με εύρυθμη καλλιέργεια και ευφρόσυνη φροντίδα – να βλαστήσει και να μας προσφέρει το εύανθο κι ευωδιαστό και εύκαρπο αποτέλεσμα.
Το παρόν βιβλίο λειτουργεί ως εμπνευστικός οδηγός. Οδηγός, που, ελεύθερα, επιτρέπει στον συνοδοιπόρο ν’ ακολουθεί σε κάθε βήμα τη δική του αυθεντική, γνήσια, ελεύθερη βούληση. Θέτει ερωτήσεις και επικαλείται πιθανές απαντήσεις, προσφέρει προτάσεις για εργασίες και σκέψεις για διεργασίες.
Το δεύτερο βιβλίο της σειράς ‘’το τραγούδι μας σχηματίζει τον κόσμο‘’ με τίτλο ‘’ο δημιουργός μου λόγος‘’ σας προσκαλεί να αφυπνίσετε εύκολα τον δικό σας λόγο, να τον καθαρίσετε εύτροπα από τα λόγια των άλλων, να παρουσιάσετε εύστοχα το φως που περιέχει, να τον εκφέρετε εύτολμα και – με την εύχρηστη χρήση της πληροφορίας που κάθε λέξη φέρει – να υλοποιήσετε ευεργετικά τις ωραίες σας επιθυμίες και να εκπληρώσετε εύψυχα τον εαυτό σας.
Πραγματικά, είμαστε δημιουργοί και το εργαλείο μας είναι ο λόγος. Επιλέγοντας, κατάλληλα, τις λέξεις εκπληρώνουμε τις επιθυμίες μας. Έτσι αρχίζει η διαδρομή της εαυτογνωσίας, που μας οδηγεί, μέσω της συνδημιουργίας, στην ευαειζωία.
Στην αρχή, συνήθως, παίζουμε, ανάμεσα στις επιλογές και τις επιθυμίες. Σύντομα, φέρνουμε τις επιθυμίες μας στο τραπέζι των επιλογών. Εκπληρώνονται πρώτα οι απλές, κατόπιν οι σύνθετες και, αίφνης, μια βαθύτερη υλοποιείται σαν από μόνη της.
Διότι αναγιγνώσκουμε και αναγνωρίζουμε όλο και καλλίτερα τον εαυτό μας. Έως ότου έρθει η στιγμή να εκπληρώσουμε τον ίδιο τον εαυτό μας, το είναι μας. Να γίνουμε ό,τι είμαστε. Να εργαστούμε στο έργο της ζωής μας. Να δραστηριοποιηθούμε στον σκοπό της ζωής μας.
Στις σελίδες, που εικονίζονται, είναι γραμμένη η δική μου ιστορία. Στο πρωινό μάθημα της Πέμπτης, μια αγαπημένη μαθητευόμενη μας είπε τη δική της.
Της δόθηκε, στα πλαίσια της εργασίας της, η ευκαιρία να παρουσιάσει μια εισήγηση πάνω σ’ ένα θέμα. Θυμήθηκε ότι, όταν ήταν μικρή, τοποθετούσε τις κούκλες απέναντί της και έπαιρνε χαρτί και μολύβι να τους κάνει μάθημα. Διαπίσωσε ότι τα σεμινάρια, που παρακολουθεί αυτήν την περίοδο, της δίνουν τη δυνατότητα να διδάξει, εάν το επιθυμήσει.
Ναι, εκεί πίσω, στην παιδική ηλικία, μπορούμε να βρούμε τον θησαυτό που είμαστε. Όταν σηκώσουμε τα πλέπλα, με τα οποία τον έχουμε κρύψει. Και, ναι, είμαστε πάντα στον δικό μας δρόμο, ακόμα κι όταν δεν έχουμε φτάσει στον προορισμό. Και, ναι, έχουμε, τώρα, έναν πολύ καλό λόγο για να είμαστε υπερήφανοι και ενθουσιασμένοι.
Σας ευχαριστώ και σας ευγνωμονώ, για όλα τα ωραία που μοιραζόμαστε, σε αυτές τις διαδρομές, που πάντα μας πηγαίνουν όλο και πιο πάνω όλο και πιο μπρος όλο και πιο κοντά στο εαυτό μας – στο θαυμαστό, θαυματουργό, θαυματοποιό ον που είναι καθένας από μας.
Άπλωσα μι’ αγκάλη βιβλία: ο αρχαίος διδάσκαλος, ο σύγχρονος επιστήμων, ο μυθοπλάστης, ο ποιητής, ο φιλόσοφος.
Όλοι αυτοί – αλλά και πολλοί άλλοι – αναγνωρίζουν, καθένας με τον δικό του τρόπο και μέσα στα δικά του λόγια, αυτό που μου έχει αποκαλυφθεί στις δώδεκα πρώτες συλλαβές εκείνου του χαϊκου:
Η μαθητεία μάς παίρνει από το χέρι και μας πηγαίνει ν’ ανταμώσουμε – με την αυθεντική, γνήσια, ελεύθερη βούλησή μας – το ον που είμαστε, διανύοντας μια πλήρη διαδρομή ΕαυτοΓνωσίας Πέντε Εποχών, μέσω της τέχνης οικοδόμησης της ΕυΑειΖωίας:
Ο χρόνος, που πέρασε, πολλά και ποικίλα δώρα μου πρόσφερε
Το πιο πολύτιμο, ένα φρέσκο βιβλίο: ΑργυροΣέληνες
Ένας διάλογος σε μορφή ποίησης, που έχει συγγραφεί κατά τη διάρκεια μιας εικοσαετίας
Αυτό το βιβλίο, από την αρχή, φλέρταρε χειρόγραφες όψεις
Σκέφτηκα να προσλάβω έναν καλλιγράφο, αλλά είχε αντιρρήσεις
Ως που με έπεισε να εξασκηθώ, για να το γράψω η ίδια εγώ
Αφιέρωσα περί τον ένα χρόνο για να μάθω το χέρι μου να κρατάει το στυλό και να γράφει στο χαρτί, όπως έκανε άλλοτε, μετά από πολλά χρόνια στα πληκτρολόγια
Και ήρθε η στιγμή που έβλεπα ότι έγραφα καθαρά και όμορφα
Τότε μπήκα στην τελική ευθεία και ήταν αρχή του καλοκαιριού
Βρήκα μπλοκ στο σωστό μέγεθος και άρχισα να το στήνω και να σχεδιάζω μες στις σελίδες του
Κάθε σελίδα γράφηκε πολλές φορές και κάθε φορά, που κάτι δεν γραφόταν αρκετά όμορφα, κάτι άλλο ήθελε να διορθωθεί
Τον Σεπτέμβριο άρχισα να ζητώ προσφορές από τα ψηφιακά τυπογραφεία
Από τον Νοέμβριο το έχω στα χέρια μου
Το ξεφυλλίζω, σαν τον αγαπημένο μου, γνωρίζω κάθε πόντο του κορμιού του
Μυρίζω, στον ιδρώτα των λέξεων, τις επιγνώσεις, που ανοίγουν τα φτερά τους και με ταξιδεύουν βαθιά κι ελεύθερα μες στον Έρωτα
Όλο το πρωί μαζεύαμε ελιές. Είχαμε, ωστόσο, πάρει μαζί μας μαγιώ, διότι από την προηγούμενη το είχαμε υποσχεθεί ότι θα κολυμπήσουμε μετά τον αγροτουρισμό μας.
Ήταν Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2017. Εκτός απ’ το μαγιώ, είχα μαζί μου ένα τετράδιο κι ένα στυλό.
Αφού βγήκαμε απ’ τ΄αλμυρά και δροσερά νερά, στο Νεράκι, ντυθήκαμε – ήταν κιόλας αργά το απόγευμα, είχε απλωθεί εκείνη η τρυφερή φθινοπωρινή ψύχρα – κι έβαλα στα χέρια του Δημήτρη το τετράδιο και το στυλό: “αν τυχόν θέλεις να κρατήσεις σημειώσεις,” είπα, τάχα αδιάφορα, “θα σου αναπτύξω κάποια θέματα.”
Στο βλέμμα του, την συγκατάβαση διαδέχθηκε η έκπληξη και σε λίγο ο ενθουσιασμός και το χέρι του έτρεχε και τα φύλλα του τετραδίου γέμιζαν και γύριζαν και γέμιζαν και γύριζαν.
Βράδιαζε, σηκωθήκαμε να βαδίσουμε την επιστροφή. Πήρα πίσω το σπιράλ, γνωρίζοντας ήδη ότι, ναι, μπορούσα να προχωρήσω με τα μαθήματα που σχεδίαζα.
Καθώς περπατούσαμε και απαντώντας στις ερωτήσεις του, του θύμισα τις δύο ιστορίες που έχω συμπεριλάβει στο “ήταν ένα χαϊκου” στις σελίδες 61 και 62 καθώς και 81 και 82.
Αυτό ήταν το πρώτο μάθημα, που είχα προγραμματίσει – μόνο από την πλευρά μου, βέβαια, μα ευτυχώς ο μαθητής μου, έκπληκτος και πρόθυμος, αποδέχθηκε τον ρόλο του – και είχα προετοιμάσει. Ήταν το δοκιμαστικό μου, όπως είπα και στον καλό μου φίλο. Και ήταν πετυχημένο, κατανοούσα, αργότερα, διαβάζοντας τις σημειώσεις που είχε κρατήσει.
Αυτό το μάθημα – στο οποίο είχα καταπιαστεί με τρεις μόνο λέξεις: ελευθερία, έργο, έρωτας – εξελίχθηκε στην Πρώτη Εποχή Μαθητείας.
singing we create the world © 
kind of dialogue