Άνοιξε η αυλαία, σήμερα. Ο χώρος μου, φωτεινός και χαρούμενος, σαν σκηνή που περιμένει τον πρωταγωνιστή της. Κι ο πιο ανυπόμονος μαθητευόμενος, έτοιμος να αλλάξει πράξη στη ζωή του.
Σε λίγες μέρες θα βρεθεί σε έναν καινούργιο χώρο εργασίας. Η λαχτάρα του γι’ αυτόν, μαζί με μια φυσιολογική ανησυχία, ανέβασαν στην επιφάνεια χαρακτηριστικά του εαυτού του που δεν είχε συναντήσει ως τώρα. Και, όπως είναι φυσικό μετά από μήνες μαθητείας, τα αναγνώρισε και διαπίστωσε ότι δεν τον εξυπηρετούν πια.
Έτσι, πριν τελειώσει ο Αύγουστος, ζήτησε τα μαθήματά του. Είναι επιθυμία του να ευμετασχηματίσει αυτές τις ποιότητες, για να σταθεί στο νέο του περιβάλλον με καθαρή ακεραιότητα, σοφή δύναμη και διαυγή επίγνωση.
Το πρώτο μάθημα μετά το καλοκαίρι έγινε μια τελετή μετάβασης. Μια αλλαγή φωτισμού. Από το παλαιό στο νέο. Από το από συνήθεια στο κατά βούληση. Πραγματοποίησε την είσοδό του στην εξελιγμένη εκδοχή του εαυτού του, με ενσυνείδητη επιλογή – και σύμφωνα με την αυθεντική, γνήσια, ελεύθερη βούλησή του – ώστε αφήνει πίσω ό,τι δεν υπηρετεί το όνειρο και το όραμά του και προχωρά σε μια εύανθη, εύκαρπη και εύροη πορεία.
singing we create the world © 
kind of dialogue