η νύχτα κυοφορεί φως

9 08 2026

Αυτό το καλοκαίρι είναι ευφρόσυνο και δημιουργικό. Στις ώρες της νύχτας, η πόλη σωπαίνει και η θαλασσινή αύρα περνά απαλά από τα παράθυρα κι εγώ δεν πάω για ύπνο. Μένω ξύπνια, μ’ εκείνη τη γλυκιά εγρήγορση που φέρνει το μεράκι. Το είναι μου κυοφορεί κάτι ολόφρεσκο για την καινούργια χρονιά και δεν μπορώ παρά να το ακολουθήσω.

Οι κυψέλες συνΔημιουργίας προετοιμάζονται και φέτος θα έχουν διπλό περιεχόμενο: τον λόγο που ευεργετεί και τη συγγραφή που ευανθεί, τον λόγο που ευσχηματίζει την πραγματικότητα, και τη γραφή που βρίσκει την εύροη διαδρομή για να ωριμάσει σ’ ένα εύκαρπο βιβλίο. Μια διαδρομή που ανασαίνει, όπως ευπνέει η νύχτα πριν εξημερώσει μια ηλιόλουστη αυγουστιάτικη μέρα.

Στην ώρα την καλή και τη σωστή στιγμή θα μοιραστώ μαζί σας περισσότερα. Τώρα, που η ώρα είναι ακόμη μικρή και όλα ησυχάζουν, επιθυμώ μόνο να αφήσω αυτό το μικρό αποτύπωμα για ό,τι γεννιέται μες στο καλοκαιρινό φως, εκεί όπου η δημιουργία βρίσκει πιο ευρύχωρο τον χρόνο.





A Farewell, by Lord Alfred Tennyson

24 02 2010

IMG_3301

“gold rose” phot@rt by Aeglie

ο αποχαιρετισμός

Κυλάς, κρύο ρυάκι, για τη θάλασσα,
Το τιμητικό σου χαίρε λέει:
Δε θα ‘ναι πια τα βήματά μου πλάι σου
Για πάντα και για πάντα

Κυλάς, αργοκυλάς, μες στα λιβάδια
Ρυάκι κι ύστερα ποτάμι
Πουθενά πια δε θα πηγαίνουμε μαζί
Για πάντα και για πάντα

Μα εδώ θ’ αναστενάζει η σημύδα σου
Κι εδώ η λεύκα σου θα τρέμει
Κι εδώ κοντά σου θα βουίζει η μέλισσα
Για πάντα και για πάντα

Χίλιοι ήλιοι θα χύνονται επάνω σου
Χίλια φεγγάρια θα ριγούν
Μα δε θα ‘ναι τα βήματά μου πλάι σου
Για πάντα και για πάντα

Lord Alfred Tennyson