Αυτές οι μέρες είναι αφιερωμένες στον οικογενειακό αγροτουρισμό. Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, επισκέπτομαι την οικογένεια προέλευσης για να συμμετάσχω στις εργασίες συγκομιδής των αγρών μας.
Φέτος, ο βροχερός καιρός αναβάλλει την περισυλλογή των καρπών. Ταυτόχρονα, μας χαρίζει κάτι εξίσου πολύτιμο: χρόνο για προσωπική περισυλλογή και αναστοχασμό, για συζητήσεις με τα μέλη της ευρύτερης οικογένειας και σχεδιασμό νέων δράσεων και δραστηριοτήτων.
Παρατηρώ και αναρωτιέμαι: πώς συνδέεται η καλλιέργεια της γης με την καλλιέργεια του λόγου; Και στις δύο περιπτώσεις προηγείται η σπορά ή η φύτευση. Στη γη σπέρνουμε σπόρους, φυτεύουμε δενδρύλλια. Στον λόγο σπέρνουμε λέξεις, φυτεύουμε σκέψεις.
Αλλά, δεν είναι εκεί που αρχίζει πραγματικά η καλλιέργεια. Έχει προηγηθεί η φροντίδα του εδάφους: ο καθαρισμός των προθέσεων και η προετοιμασία για να δεχθούμε φρέσκες κι ευεργετικές ιδέες, οι οποίες θα επιτρέψουν να εκδηλωθεί η καλλίτερη εκδοχή του εαυτού μας.
Οι λέξεις, που επιλέγουμε να χρησιμοποιούμε καθημερινά – στη σκέψη, την ομιλία και τη γραφή μας – τείνουν να εκπληρώνουν την πληροφορία, που φέρουν, στην πραγματικότητά μας. Προσκαλούν δε και άλλες λέξεις – με τις οποίες συγγενεύουν – διαμορφώνοντας σταδιακά τη στάση μας απέναντι στους ανθρώπους, τη ζωή και τον κόσμο.
Και, όπως ο γεωργός γνωρίζει πώς να καλλιεργεί και πότε να περιμένει, ώστε να απολαύσει τον ώριμο καρπό του αγρού του, έτσι και όποιος καλλιεργεί ενσυνείδητα τον λόγο του γνωρίζει ότι οι ουσιαστικές αλλαγές χρειάζονται ακεραιότητα και συνέπεια, επιμονή και υπομονή.
Τότε, ευανθούμε κι ευωδιάζει όλος ο τόπος και ο καρπός μας είναι γλυκύς για την ψυχή και φωτεινός για τον νου του ανθρώπου.
kind of dialogue