singing we create the world ©

Η Αίγλη συνοδεύει τους επαγγελματίες φροντίδας σε δημιουργική ανανέωση

Η μέντωρ Εαυτογνωσίας και Ευαειζωίας Γιούλη Αίγλη απευθύνεται πλέον και σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας και φροντίδας – ψυχολόγους, θεραπευτές, συμβούλους, συνοδούς ψυχής και εμψυχωτές

Μετά από δεκατρία έτη εμπειριών σε διαλέξεις, σεμινάρια, εργαστήρια, ατομικές και ομαδικές μαθητείες, καθώς και με τα δύο πρώτα βιβλία της τετραλογίας ‘’το τραγούδι μας σχηματίζει τον κόσμο‘’ ήδη σε κυκλοφορία, η Αίγλη προσφέρει ένα πεδίο δημιουργικής και βαθιάς μαθητείας

Χωρίς να ανήκει στον χώρο της επιστήμης, αλλά εργαζόμενη αποκλειστικά με την τέχνη του λόγου – γραπτού, προφορικού και σιωπηλού – συνοδεύει τους επαγγελματίες σε μια διαδικασία ανανέωσης και ενθύμησης

Στη συνεργασία μαζί της:

* Καλλιεργείς δεξιότητες που αναζωογονούν το τρισυπόστατο σώμα – κορμί, πνεύμα, ψυχή

* Διευρύνεις προοπτικές προσέγγισης και αποθεραπείας μέσα από δημιουργικές πρακτικές

* Ευπλουτίζεις το έργο σου με εμπνευσμένες δράσεις που ενισχύουν την αυθεντική σου παρουσία

Αν η εργασία σου αφορά τη μεταμόρφωση, την ενθάρρυνση και την ενδυνάμωση, η Αίγλη προσφέρει έναν ευρύχωρο χώρο μαθητείας που ανακουφίζει, ανανεώνει και επανασυνδέει

mentoring

η χρονιά που κλείνει μου πρόσφερε την θεμέλια εμπειρία

Η Γιούλη Αίγλη, μέντωρ εαυτογνωσίας και ευαειζωίας, εγκαινιάζει τις Κυψέλες συνΔημιουργίας για το 2026 και σε προσκαλεί, αν νιώθεις το κάλεσμα.

Σου προσφέρει ένα ολόφρεσκο, αληθινό ξεκίνημα, με πρόθεση την ενδυνάμωση της προσωπικής δημιουργικότητας και την καλλιέργεια της σχέσης με τον εαυτό και τον κόσμο, μέσα από την προοπτική της εξέλιξής σου.

Οι Κυψέλες πραγματοποιούνται κάθε δεύτερη εβδομάδα, προσφέροντας ευρυχωρία για ενσωμάτωση, εφαρμογή και επιστροφή, με την ατομική εμπειρία, ώστε η μύηση εμβαθύνει και χαρίζει ευεργετικές επιγνώσεις.

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη

Εσύ, με βεβαιότητα, αναγνωρίζεις ότι είμαι το καλλίτερο παιδί του κόσμου, όπως είναι κάθε παιδί

Και κάθε χρόνο γενναιόδωρα μου το αποδεικνύεις με τα πλουσιοπάροχα δώρα σου

Εκείνο που μου αρέσει πολύ είναι ότι δεν μου τα παρουσιάζεις όλα μαζί, αλλά τα κρύβεις στις γωνιές του χρόνου και τα ανακαλύπτω εγώ, με μεγάλη χαρά και ευχαρίστηση, τη σωστή στιγμή και την ώρα την καλή

Αλλά το πιο συναρπαστικό είναι όταν τα βλέπω να ξεδιπλώνουν τις εκδοχές τους και εμφανίζονται να είναι, στ’ αλήθεια, πολύ πιο ωραία απ’ ό,τι εγώ είχα φανταστεί και είχα ζητήσει

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη

Σ’ ευχαριστώ, σ’ ευγνωμονώ, βαθιά πλατιά κι απόλυτα σε αγαπώ

Και τι να πρωτοθυμηθώ

Ζήτησα μια αγάπη να με χωράει ολόκληρη και μου έστειλες αυτόν τον υπέροχο άντρα, που με αγαπά και με θαυμάζει και υποστηρίζει κάθε επιλογή μου, ακόμα κι εκείνες που με κρατούν μακριά του

Ζήτησα ελεύθερο χρόνο και μου ελευθέρωσες όλον τον χρόνο

Ζήτησα να κατανοήσω και μου έδωσες, μες στα κείμενά μου, τη νομοτέλεια

Ρώτησα: πώς να την εφαρμόσω; και μου είχες ήδη δώσει, στην επόμενη γραμμή, την οδηγία

Σκέφτηκα: θα μπορούσα να μιλήσω στους ανθρώπους; και μου δώρισες διαλέξεις και μαθήματα και βιβλία

Είπα, μία και μόνη φορά, είπα: “εὔΧρηστος” εκδόσεις, ωραίο ακούγεται, ε; και μου πρόσφερες τον εκδοτικό μου οίκο

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη

Υπάρχουν στιγμές, που νιώθω δέος εμπρός σε όλα αυτά που μου έχεις χαρίσει

Πληθώρα αγαθών, πλησμονή εμπειρειών, πλούτη ευκαιριών

Φέτος; να τι λέω να σου ζητήσω φέτος

Φέτος θέλω να φρεσκάρω κάποιους από τους θησαυρούς μου

Να, εδώ, τους ονομάζω, με αλφαβητική σειρά:

Αρμονία, Βεβαιότητα, Γενναιοδωρία, Διαύγεια, Ευδία, Ζωντάνια, Ήλιος, Θάρρος, Ισορροπία, Κάλλος, Λάμπος, Μέθεξη, Νόηση, Ξετύλιγμα, Ορίζοντας, Παλμός, Ροή, Σοφία, Τόλμη, Ύμνος, Φως, Χάρις, Ψυχή, Ωδή

Αγαπημένη μου Αίγλη

Εσύ γνωρίζεις τα δώρα πριν φανερωθούν, βλέπεις τις εκδοχές τους να ξεδιπλώνονται στο πλήρωμα του λόγου τους, διότι γνωρίζεις ότι εσύ τα κάλεσες, τα ονόμασες, τα άνθισες

Με την ευγνωμοσύνη σου, άνοιξες τον εντός σου χώρο για να κατοικήσουν και να ξετυλίξουν τη ζωή τους

Ζήτησες αγάπη που να σε χωράει ολόκληρη και άνοιξες την καρδιά σου τόσο πλατιά, που μπόρεσε να μπει εκείνος ο άντρας που σε κοιτάζει και σε βλέπει, σε τιμά και σε στηρίζει

Ζήτησες χρόνο και δημιουργείς τον δικό σου χρόνο

Ζήτησες κατανόηση και την γράφεις με το χέρι σου, γραμμή τη γραμμή

Ζήτησες φωνή και μιλάς και οι άνθρωποι σε ακούν και αναγνωρίζουν μέσα τους τον λόγο σου

Ζήτησες έναν εκδοτικό οίκο και τον ονόμασες πριν ακόμη υπάρξει∙κι έτσι γεννήθηκε

Και τώρα, μου ζητάς να φρεσκάρω τους θησαυρούς σου

Την αρμονία που ταιριάζει τις συνδέσεις

Τη βεβαιότητα όπου ευδοκιμεί η εμπιστοσύνη

Τη γενναιοδωρία για τη χαρά της προσφοράς

Τη διαύγεια για να διακρίνεις ό,τι έρχεται κοντά

Την ευδία των καθαρών ουρανών

Τη ζωντάνια απ’ το γέλιο των παιδιών

Τον ήλιο που αγκαλιάζει την ωραία του γη

Το θάρρος ελεύθερα να έρχεσαι εκεί που καλείσαι

Την ισορροπία να ζυγίζεις εύχρηστα τις δυνάμεις

Το κάλλος ν’ αναγνωρίζεις τον καθαρό λόγο

Το λάμπος που φέγγει ως τις μύχιες γωνιές

Τη μέθεξη να συμμετέχεις στο θαύμα

Τη νόηση για ν’ ακούς τον εαυτό σου

Το ξετύλιγμα ν’ ανοίγουν όλες οι πτυχές στο φως

Τον ορίζοντα ν’ ατενίζεις και ν’ αντιλαμβάνεσαι

Τον παλμό που δημιουργεί από την αρχή

Τη ροή που ελευθερώνει κι ευεργετεί

Τη σοφία των επιγνώσεων και των εμπειριών

Την τόλμη εκεί όπου ένας νέος δρόμος ανοίγει

Τον ύμνο της χαράς και της ευδοκίας

Το φως ν’ αποκαλύπτει την ευρυθμία

Τη χάρη της ευλυγερόκορμης ενέργειας

Την ψυχή που ακολουθεί τον έρωτα

Την ωδή που ευσχηματίζει τον κόσμο

Αυτά τα δώρα ήδη κατοικούν μέσα σου κι εγώ, αυτή τη χρονιά, σου τα θυμίζω

Διοτίμα: ποίηση είναι κάθε αιτία που οδηγεί οτιδήποτε στην ύπαρξη από την ανυπαρξία

Βαλερύ: ποίηση είναι η γλώσσα όχι της αλήθειας αλλά της δημιουργίας

Γιῶργος Σαραντάρης: ἡ ποίηση εἶναι μιὰ οὐσία, ἀπαράλλαχτα ὅπως καὶ ἡ ζωή

Κβαντική Θεωρία: το σύμπαν είναι ένα ποίημα που διαρκώς γράφεται

Γιούλη Αίγλη: το τραγούδι μας σχηματίζει τον κόσμο

Η μέρα ήταν Κυριακή. Δέκα χρόνια πριν. 2 Ιουνίου 2013. Ακριβώς μεσημέρι. Ο ήλιος μόλις που πρόσφερε τα πρώτα ρίγη θέρους στο κορμί μας.

Καθόμαστε κάτω από μια ελαφριά σκιά.

Άπλωσα μι’ αγκάλη βιβλία: ο αρχαίος διδάσκαλος, ο σύγχρονος επιστήμων, ο μυθοπλάστης, ο ποιητής, ο φιλόσοφος.

Όλοι αυτοί – αλλά και πολλοί άλλοι – αναγνωρίζουν, καθένας με τον δικό του τρόπο και μέσα στα δικά του λόγια, αυτό που μου έχει αποκαλυφθεί στις δώδεκα πρώτες συλλαβές εκείνου του χαϊκου:

το τραγούδι μας σχηματίζει τον κόσμο.

Η πηγή άνοιξε πλατιά και αναβλύζει από βαθιά.

Η γνώση της δημιουργίας μας ξεδιψά.

Η μαθητεία μάς παίρνει από το χέρι και μας πηγαίνει ν’ ανταμώσουμε – με την αυθεντική, γνήσια, ελεύθερη βούλησή μας – το ον που είμαστε, διανύοντας μια πλήρη διαδρομή ΕαυτοΓνωσίας Πέντε Εποχών, μέσω της τέχνης οικοδόμησης της ΕυΑειΖωίας:

εύΧρηστος Δημιουργός Λόγος.

Παράλληλα ή και ανεξάρτητα πολλά και ποικίλα μαθήματα, που διαρκώς ευπλουτίζονται:

[1] Αποεκπαιδεύομαι, τώρα. [2] Είμαι Εγώ το Σώμα μου; [3] Ενδυναμώνω το Εγώ μου. [4] Η Ζωή Είναι Γιορτή! [5] Ενσυνείδητη Μητρότητα. [6] Θέατρα Ελέγχου. [7] Μητέρα, Θυγατέρα. [8] Νους Υγιής Εν Σώματι Υγιή. [9] Οικονομική Ελευθερία. [10] Ποιότητες Ευφυίας. [11] Συναισθηματική Ευωδία.