“eyes up to the skies” phot@art by Aeglie
Μεσημέρι ζεστό στην άσφαλτο
Δρόμος μακρύς
Ώρες ταξίδι
Ως να φανεί
Ψηλά μακριά ο προορισμός
Λευκό
Σύντομη ημέρα
Το φως χύνεται στη δύση
Κι έχει μια βιάση η κρύα νύχτα να ξεκινήσει
Το σκοτάδι μας την υφαίνει το φως μας την ξεφτίζει
Χλωμό στην ανατολή στρογγυλό το πρόσωπο της σελήνης
Ένα σύννεφο φορά σκουφί
Βλέπει απέναντι
Σώμα φωτεινό
Ω πλάνη τις
Ώρα μικρή ξεκινώ και η νύχτα τυλίγει πυκνή τον τόπο κάτω από βαρύ ουρανό
Στη δύση φέγγει φως φεγγαριού ολόγιομου κρυμμένου πίσω από σύννεφα
Η βροχή ξεσπά
Η άσφαλτος, ζεστή από μακρύ καλοκαίρι, σηκώνει το νερό σε αέρα ξανά μπρος στα φώτα που ρίχνω στο δρόμο μου
“just summer” phot@rt by Aeglie
Το τραγούδι της επιστροφής της τράτας
Το τραγούδι του τζίτζικα
Αμέτρητοι τζίτζικες φωλιάζουν μες στις φυλλωσιές των πεύκων που οι ρίζες τους αγκίστρωσαν σε χώματα αλμυρά
Βαδίζω απέναντι στον ήλιο – με πείσμα κρατώ τα μάτια μου ανοιχτά στο πρόσωπό του
Πάνω απ’ το κεφάλι μου κρέμεται βράχος
Δίπλα στο βήμα μου πέφτει γκρεμός
Το κύμα σφυρίζει έναν αρχαίο ρυθμό
Η αρχή του κόσμου έρχεται
“sky hair” phot@rt by Aeglie
Σηκώνω το βλέμμα από το μόχθο της ημέρας
Ζεστός βοριάς τη μαστίγωνε ώρες
Δυο χελιδόνια χορεύουν
Ψηλά, μακριά, πάνω απ’ τα μάτια μου
Βαθιά μέσα στο εσπερινά γαλάζιο φως του θόλου
Ο ουρανός
Αιώνες περιμένει ο ουρανός να ελαφρύνεις
“hidden spring” phot@rt by Aeglie
Δες
Πόσα αστέρια μας κοιτάζουν απόψε
Κι ένας πλανήτης ψηλώνει την ανατολή της νύχτας
Και το φεγγάρι, στο άδειασμα, μόλις
Ξαπλώνει χαμηλά στον ορίζοντα πάνω στ’ ανατολικά βουνά
Που δε βλέπεις μέσα στο σκοτάδι, αλλά ξέρεις ότι είναι εκεί
Γιατί το στέρεο στέκει στη θέση του και όταν ο ήλιος κρυφτεί πίσω απ’ τη ράχη του κόσμου
“sunset beyond woods” phot@rt by Aeglie
Αυτή την ειρηνική ώρα που σερβίρεις δυο ποτήρια παγωμένο λευκό, πλάι σε μια πιατέλα μοσχόφλουδα, ενώ τα πουλιά ψάλλουν τον εσπερινό μες στις φυλλωσιές και τα μάτια βλέπουν μακριά γαλήνιο το πέλαγο να σμίγει στον ορίζοντα με το διαυγές στερέωμα
Αλλού,
Άνθρωποι μεθούν με τη μυρωδιά του αίματος και γλεντοκοπούν με την πλαταγή των όπλων και στρώνουν τραπέζι κάτω στο κρύο χώμα χωρίς φρέσκο ψωμί κι ο ουρανός νέφη ταραχής χαμηλώνει πάνω απ’ τη σκέπη τους και το βλέμμα τους δεν πάει πέρα από ένα διαρκώς επαναλαμβανόμενο
Γιατί
Ή, των πιο τολμηρών,
Ως πότε
Ως να δούμε μακριά βαθιά μέσα
Ως το θαύμα
νωρίς το απόγευμα, αργά το μεσημέρι, καλοκαίρι, η ζέστη καταστέλλει, δεν έχω σκοπό ν’ αντισταθώ, άσε με να λιώσω σαν μέλι στο ζεστό σου σώμα να κυλήσω – ίδρωσες, αγάπη μου, μυρίζεις βερίκοκο
“wet pebbles” phot@rt by Aeglie
τα σκιερά κρατούν δροσιά στο σπίτι
γυμνά πόδια κινούνται νωχελικά πάνω στο μάρμαρο
στο ένα χέρι βιβλίο, στο άλλο δροσερό
ιουλιανή ημέρα και η ώρα μεσημέρι
“shadow on the rocks” phot@rt by Aeglie
ελαφρύ στο νερό το σώμα
ελαφρύ στο γαλανό το βλέμμα
φεύγει μακριά
προσπερνά τα σχήματα, τις καμπύλες κινήσεις
το σύννεφο ή τον αφρό, το τραγούδι του φτερού ή τον κυματισμό αφήνω πίσω, ν’ ακούσω:
από πού προέρχεσαι;
“singing, we create the world” dr@wing by Aeglie
freedom is a small though compound word
it tries to give a clue to individuals about being free to deem beyond any bounds and boundaries of the process of thinking
it keeps whispering to human beings about being free to consider beyond any bonds and bondages of the frame of thought
it hopes it will teach people to set free their free will and release their great might hidden and forgotten deep inside
freedom is a very precious present for the present day’s free world; and that’s why it’s kept safe behind borders of any kind
singing we create the world © 
kind of dialogue