Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης: Μαρίνα (με την Ντόρα Γιαννακοπούλου)

5 08 2019

Βίκυ Παπαπροδρόμου's avatarΒίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μαρίνα

Ποίηση:Οδυσσέας Ελύτης
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας:Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι:Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι:Ντόρα Γιαννακοπούλου
Έργο:Μικρές Κυκλάδες(1963)

Μαρίνα, πράσινο μου αστέρι
Μαρίνα, φως του αυγερινού
Μαρίνα μου, άγριο περιστέρι
και κρίνο του καλοκαιριού

Δώσε μου δυόσμο να μυρίσω
λουίζα και βασιλικό
μαζί μ’ αυτά να σε φιλήσω
και τι να πρωτοθυμηθώ
τη βρύση με τα περιστέρια
των αρχαγγέλων το σπαθί
το περιβόλι με τ’ αστέρια
και το πηγάδι το βαθύ
τις νύχτες που σε σεργιανούσα
στην άλλη άκρη τ’ ουρανού
και ν’ ανεβαίνεις σε θωρούσα
σαν αδελφή του αυγερινού

Μαρίνα, πράσινο μου αστέρι
Μαρίνα, φως του αυγερινού
Μαρίνα μου, άγριο περιστέρι
και κρίνο του καλοκαιριού

Πώς και πώς περίμενα τη στιγμή που θα αξιωνόμουν να παρουσιάσω αυτό το έργο. Και να που έφτασε η ώρα. Στα δικά μου αφτιά είναι ένα από τα αρτιότερα ακούσματα/κληροδοτήματα του μουσικού μας πολιτισμού, η αποθέωση της μελωδίας…

View original post 134 more words





οδός ευπνοής

30 07 2019
sky's breathing

“sky’s breathing” phot@rt by Aeglie

Τα βήματα νωχελικά βαριά αργά βουλιάζουν μες στην αμμουδιά

Ένα ένα τα πέλματα σηκώνονται κι από τα δάχτυλα στάζουν οι κόκκοι της άμμου

Αριστερά ευκάλυπτοι αλμυρίκια

Δεξιά αφράτα λευκά κύματα

Ο άνεμος

Οι τζίτζικες

Καλοκαιρινό μεσημέρι

Αφήνω το κορμί μου να πλαγιάσει επάνω στον κορμό ενός ευκάλυπτου

Μεγάλο δέντρο

Η αγκαλιά μου μικρή

Η αγκαλιά μου μεγαλώνει

Η αγκαλιά μου τον τυλίγει

Και τον ήλιο μαζί

Και όλη τη γη

Όλη η γη έχει εδώ καλοκαίρι

Όλη η γη έχει τώρα μεσημέρι

Τα φύλλα του αγγίζουν το πρόσωπό μου

Κόβω ένα και το τσακίζω

Σ’ ευχαριστώ, του απευθύνομαι

Εισπνέω το άρωμά του

Ανοίγει πλατιά η οδός ευπνοής

Ευγνωμονώ τις ανοιχτές οδούς

Κύμα το κύμα φέρνουν στα πόδια μου

Καινούργια ολόφρεσκα δώρα

Βήμα το βήμα με φέρνουν τα πόδια μου

Εκεί που ανήκω τώρα





ήταν εκείνο το χαϊκου

5 07 2019

ηταν ενα χαϊκου - εξωοπισθοφυλλο

«…

Βγαίνοντας από τον κινηματογράφο, δυο στίχοι έτρεχαν μες στον νου μου:

Το τραγούδι μας σχηματίζει τον κόσμο.

Χαρά απνευστί!

Τις επόμενες ημέρες, έγραψα στο τετράδιό μου αυτά τα λόγια. Α, μα αυτό είναι ένα χαϊκου, σκέφτηκα, καθώς το τοποθετούσα πάνω στις γραμμές. Δεν είχα ποτέ τολμήσει να εξασκηθώ σε αυτόν τον τόσο συμπυκνωμένο τρόπο γραφής. Και, αν και από τότε έχω γράψει μερικά ακόμα, δεν είμαι στ’ αλήθεια εξοικειωμένη με αυτά τα μικρά πολύτιμα πετράδια.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, τα τετράδιά μου σταδιακά άδειαζαν και ανανεώνονταν, καθώς εκδόθηκαν τρεις ποιητικές συλλογές με τα πρωτόλειά μου. Τα ποιήματα, που έμεναν πίσω, καθαρογράφονταν σε καινούργια τετράδια. Και όλα, άλλο λίγο κι άλλο λίγο περισσότερο, διορθώνονταν και αναθεωρούνταν και κάποια διαγράφονταν ολόκληρα ή γράφονταν εξαρχής, αν υπήρχε μέσα στα σπλάχνα μου ακόμα η αιτία τους. Το μόνο, που έμενε ακριβώς όπως είχε γεννηθεί, ήταν εκείνο το χαϊκου της ‘Μπλε’ ταινίας.*

Τότε, του έδωσα τον τίτλο του: ‘φλάουτο’.

Το φλάουτο πρωταγωνιστεί σε αυτήν την ταινία.

Και η αγάπη.

…»





δειλινή ειρήνη

31 05 2019
50008750_10216689175314696_7608316316100853760_n

“full moon rises” phot@rt by Aeglie

ροδόγλαυκη ώρα δειλινή

ειρήνη, βαθιά χαρά

πριν την τρυφερή νύχτα

το άγγιγμα απαλό, ανεπαίσθητο

ανάμεσα στις κινήσεις που κλείνουν τη μέρα

σε λίγο, ένα ποτήρι κρασί

στο καλοκαιρινό μπαλκόνι

ένα κερί στο τραπέζι

το χέρι σου όλο μες στο δικό μου

το είναι σου όλο μες στο φως μου

και αργά, ήσυχα τα λόγια

περιγράφουν την ομορφιά που συναντήσαμε

στο ταξίδι της ημέρας που μας είχε χωριστά





εύΧρηστος δημιουργός λόγος, 5ος 2019

6 05 2019

 

Τα σχολεία ανοίγουν πάλι. Με πολλή χαρά και μεγάλο ενθουσιασμό, ξαναρχίζω κι εγώ να παραδίδω τα μαθήματά μου. Έχουν προγραμματιστεί δύο κύκλοι των πέντε τρίωρων συναντήσεων.

IMG_3007

“full of flowers” phot@rt by Aeglie

Η μια ομάδα κάθε Τρίτη, δηλαδή 21 & 28 Μαΐου καθώς και 4, 11 & 18 Ιουνίου στον χώρο του Θεμιστοκλή, λεωφόρος Ηρακλείου 100 Πατήσια. Αυτή η σειρά μαθημάτων θα εξυπηρετήσει αυτούς που σκοπεύουν να ξεκινήσουν νωρίς τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Σε αυτόν το χώρο έχουμε την αίθουσα διαθέσιμη κάθε εβδομάδα.

Η άλλη ομάδα κάθε δεύτερη Πέμπτη, δηλαδή 16 & 30 Μαΐου, 13 & 27 Ιουνίου καθώς και 11 Ιουλίου στον χώρο της Ολότητας, οδός Θεμιστοκλέους 4 Ομόνοια. Αυτή η σειρά μας δίνει την ευκαιρία να έχουμε χρόνο ανάμεσα στα μαθήματα για περισσότερη επεξεργασία. Σε αυτόν το χώρο έχουμε την αίθουσα διαθέσιμη κάθε δεύτερη εβδομάδα.

Σε αυτή τη σειρά μαθημάτων, θα βαδίσουμε τη διαδρομή από την κοινή και συνήθη χρήση του λόγου ως την, σε εγρήγορση και με επίγνωση, συνειδητή και σύμφωνη με την αυθεντική επιθυμία μας επιλογή των λέξεων, των εκφράσεων, των αφηγήσεων που ορίζουμε προς υλοποίηση στην πραγματικότητα της ζωής μας.

Ο ‘’εύΧρηστος δημιουργός λόγος‘’ είναι τέχνη υλοποίησης της ελεύθερης βούλησης του ανθρώπινου όντος και τέχνη εξέλιξης της συνειδητότητας του ανθρώπινου είδους.

Ξεκινάμε από την καταγραφή του συνήθους λόγου, τον οποίο χρησιμοποιούμε κατά τη διαδικασία της σκέψης, κατά την έκφραση των συναισθημάτων και κατά την περιγραφή των γεγονότων. Εντοπίζουμε την προέλευση αυτού του λόγου, ο οποίος δημιουργούσε ως τώρα την πραγματικότητά μας.

Προχωράμε, σε ειλικρινή διάλογο με τον εαυτό μας, παρατηρώντας τα συναισθήματα που προκαλούν οι λέξεις εντός μας. Εξετάζουμε με προσοχή και τιμιότητα τις προθέσεις και, ανιχνεύοντας τις βαθύτερες επιθυμίες, φτάνουμε έως τον εντοπισμό της γνήσιας και αυθεντικής βούλησής μας.

Στη συνέχεια και αφού εγκαταστήσουμε εντός μας την αγάπη – για τον εαυτό μας, αρχικά, που είναι το θεμελιώδες αλλά και για όλα τα πλάσματα και τα όντα – επιλέγουμε τον καινούργιο, νέο, φρέσκο λόγο με τον οποίο εύκολα και ελεύθερα μπορούμε να αφηγηθούμε την επιθυμητή πορεία μας στη ζωή.

Επιτρέπουμε στις ευχετήριες λέξεις να υλοποιηθούν και να αφυπνίσουν εντός μας αισθήματα χαράς και θαυμασμού, πράγμα το οποίο ενεργοποιεί το δυναμικό μας και μας καθιστά ικανούς να γράψουμε τη δική μας εμπνευσμένη και εμπνευστική ιστορία για τον βίο που διάγουμε πάνω σε αυτή τη γη.

Τότε, επιτρέπουμε στον εαυτό μας να απολαύσει τη ροή των δώρων και, με ευγνωμοσύνη, διευρύνουμε την εφευρετική και ευεργετική τέχνη του ‘’εύΧρηστου δημιουργού λόγου‘’ σε όλα τα πεδία της ζωής και σε όλους τους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρεφόμαστε, σύμφωνα πάντα με τη βούλησή τους.

 





βούληση

27 04 2019

“reaching skies” phot@rt by Aeglie

Ανοίγω το μπαλκόνι που βλέπει αδιάλειπτα τη θάλασσα

Σκύβω πάνω από τη βαλίτσα που ταξιδεύει μαζί μου

Τιτιβίσματα, φτερουγίσματα

Μες στο δωμάτιο χελιδόνια

Καμπάνες

Είπε, μπορώ κι εγώ να υποφέρω

Κι εγώ μπορώ να πέθανω, είπε

Μπορείτε κι εσείς ν´ αναστηθείτε

Και δια παντός μπορεί να ζείτε

Αρκεί η ελεύθερη βούληση

 





εὐχή

8 04 2019
eu words eu

εὐχέςιχνογραφία: Αίγλη





ανάμνηση πάλι

11 03 2019
IMG_3075

“sun sets life” phot@rt by Aeglie

Ανοίγω το παράθυρο
Να μπει η άνοιξη
Μες στο χειμωνιάτικο σπίτι
Ανοίγω την ανάσα μου
Να μπει το φως
Μέσα στα σπλάχνα μου
Η ζωή είναι πάντα
Η χαρά είναι παντού
Και μια ανάμνηση
Πάλι μες στο μεσημέρι
Με τον ήλιο πάνω τόσο λαμπερό
“Ευτυχής να κρύβομαι πίσω από το φως που είσαι”
Ο Νίκος Χ. παρέδωσε το σώμα του στη γη νωρίς
Νέος ελευθέρωσε το πνεύμα του μες στο ευαείζωον πυρ
Και μου μίλησε την αλήθεια μου
Όταν εγώ ακόμα δεν γνώριζα
Ό,τι είμαι





εύανθη θρέψη

4 03 2019
το γαλαζιο ζαλισε

“I’m fed sun” phot@rt by Aeglie

Κρατούσα ένα καλάθι γεμάτο

Άνθη

Διάφανα, ευωδιαστά, κεχριμπαρένια

Μοίραζα στους ανθρώπους

Το καλάθι πάντα γεμάτο

Καρποί

Οι άνθρωποι θρέφονταν

“Εύανθη θρέψη”

Είπε το όνειρο

“Αεί”





εύΧρηστος τρόπος ζωής

24 02 2019
img_2731.jpg

“life rainbow” phot@rt by Aeglie

Η χαρά του εθελοντή είναι πικρή, ανθίζει στο περιθώριο της δυσχέρειας του συνανθρώπου και ποτίζεται από την πληγή. Είναι όμως βαθιά και ουσιαστική. Βρίσκεσαι εκεί έξω, μέσα στη δίνη της πραγματικότητας και συμμετέχεις στην προσπάθεια να γιατρευτεί η πληγή του όντος που ονομάζεται ανθρωπότητα. Ανακαλύπτεις ότι μπορείς στ’ αλήθεια να κάνεις κάτι για ν’ ανακουφίσεις τον πόνο του διπλανού σου. Και τότε αντιλαμβάνεσαι ότι κι εκείνος σε βοηθά. Βοηθά να ξυπνήσει μέσα σου ο θαυμασμός, για το μεγαλείο του όντος που είναι ο άνθρωπος. Διότι ο άνθρωπος δεν είναι πλάσμα, αλλά είναι ον. Και ως ον έχει τις δυνάμεις στην υποταγή της βούλησής του. Αλλά πρώτα πρέπει να εργαστεί για ν’ αφυπνίσει τη βούλησή του. Το εργαλείο γι’ αυτήν την εργασία είναι ο λόγος.
Και ο λόγος, με τον οποίο περιγράφουμε τον κόσμο συνηθίζει να λέει ότι πρέπει να βοηθούμε αυτούς που δεν μπορούν και να δίνουμε σε αυτούς που δεν έχουν. Έτσι κι εγώ μια μέρα, που σκέφτηκα ότι δεν έχω κάνει αρκετά για ν’ αλλάξει αυτός ο κόσμος, ξεκίνησα τον εθελοντισμό. Και ήταν βαθιά η επιθυμία μου να προσφέρω. Ωστόσο, σύντομα κατανόησα ότι όσο υπάρχει εκείνος που έχει την ευχέρεια και μπορεί να προσφέρει χρειάζεται εκείνον που βρίσκεται σε δυσχέρεια για να μπορεί να δέχεται.
Τότε άλλαξα τον λόγο με τον οποίο περιγράφω τον εθελοντισμό. Εργάζομαι εθελοντικά από τη βαθιά μου επιθυμία να μοιράζομαι. Έτσι, τώρα, που ο εθελοντισμός έχει γίνει τρόπος ζωής και συχνά πυκνά λειτουργώ εκτός φορέων, κάθε φορά που φτάνει στα χέρια μου κάτι το οποίο γνωρίζω ποιος το χρειάζεται, τον επισκέπτομαι. Τον επισκέπτομαι ως φίλο. Με γεμάτα χέρια πηγαίνουμε στους φίλους μας. Και καθόμαστε και μαγειρεύουμε μαζί τους. Και τρώμε όλοι μαζί. Και κάνουμε παρέα με τα παιδιά τους. Και τα ρωτάμε αν θέλουν λίγο βοήθεια με τα μαθήματα. Και το κάνω όλο αυτό με τη βαθιά πεποίθηση ότι είμαστε ακριβώς το ίδιο. Είμαστε όλοι άνθρωποι. Δεν μας ανήκει κάτι, ούτε πράγμα ούτε πλάσμα. Μας ανήκουν μόνο οι δυνάμεις μας, όταν είμαστε σε θέση να τις χρησιμοποιήσουμε.
Και χρησιμοποιώ τις δυνάμεις μου: τον εύΧρηστο δημιουργό λόγο. Απευθύνομαι στους φίλους μου, μεγαλόφωνα όταν η συνθήκη μου το επιτρέπει, μέσα στην καρδιά μου στη σιωπή άλλοτε: είσαι ένας υπέροχος άνθρωπος, άξιος, ικανός, θαυμαστός και θαυματουργός. Οι πρώτοι χαμογελούν ντροπαλά και αφήνονται να τους αγκαλιάσω. Οι δεύτεροι – εκείνοι που συναντώ στο δρόμο, ανεξάρτητα από το αν θα τους αφήσω ένα κέρμα ή ένα κουλούρι στο χέρι ή απλώς θα περάσω τάχα αδιάφορα πλάι τους – ακούν μες στο νου τους το ίχνος από αυτά τα λόγια και ανάβει εκείνη η σπίθα στα μάτια τους.
Πρόσφατα, άρχισα να εκπαιδεύω τους φίλους μου στην τέχνη του εύΧρηστου δημιουργού λόγου. Στην αρχή δυσανασχέτησαν και μάλιστα ένιωσαν λίγο σαν να τους περιπαίζω. Ευγενικά και υπομονετικά, επέμεινα. Και ήρθαν τα αποτελέσματα. Από τα παιδιά πρώτα. Όταν εκπαιδεύεις ένα παιδί να απευθύνεται στον εαυτό του, λέγοντας “είμαι ένας υπέροχος άνθρωπος, θαυμαστός και άξιος και μπορώ να κάνω καταπληκτικά πράγματα σήμερα” γυρίζει από το σχολείο με χαρά, γιατί τα έχει καταφέρει και στο μάθημα και στο διάλειμμα.