Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης: Μαρίνα (με την Ντόρα Γιαννακοπούλου)

5 08 2019

Βίκυ Παπαπροδρόμου's avatarΒίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μαρίνα

Ποίηση:Οδυσσέας Ελύτης
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας:Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι:Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι:Ντόρα Γιαννακοπούλου
Έργο:Μικρές Κυκλάδες(1963)

Μαρίνα, πράσινο μου αστέρι
Μαρίνα, φως του αυγερινού
Μαρίνα μου, άγριο περιστέρι
και κρίνο του καλοκαιριού

Δώσε μου δυόσμο να μυρίσω
λουίζα και βασιλικό
μαζί μ’ αυτά να σε φιλήσω
και τι να πρωτοθυμηθώ
τη βρύση με τα περιστέρια
των αρχαγγέλων το σπαθί
το περιβόλι με τ’ αστέρια
και το πηγάδι το βαθύ
τις νύχτες που σε σεργιανούσα
στην άλλη άκρη τ’ ουρανού
και ν’ ανεβαίνεις σε θωρούσα
σαν αδελφή του αυγερινού

Μαρίνα, πράσινο μου αστέρι
Μαρίνα, φως του αυγερινού
Μαρίνα μου, άγριο περιστέρι
και κρίνο του καλοκαιριού

Πώς και πώς περίμενα τη στιγμή που θα αξιωνόμουν να παρουσιάσω αυτό το έργο. Και να που έφτασε η ώρα. Στα δικά μου αφτιά είναι ένα από τα αρτιότερα ακούσματα/κληροδοτήματα του μουσικού μας πολιτισμού, η αποθέωση της μελωδίας…

View original post 134 more words





Θεοδώρα Ντάκου, Ευκαιρία

11 12 2018

… και γαλανό για πολλές πτήσεις

“flying blue” phot@rt by Aeglie

“flying blue” phot@rt by Aeglie

Βίκυ Παπαπροδρόμου's avatarΒίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Ευκαιρία

Υποχώρησε και το τελευταίο σύννεφο
σ’ αυτό τον άδειο ουρανό·
γι’ αυτούς που δεν κουράστηκαν να παίζουν
υπάρχει τόπος για πολλούς χαρταετούς.

Από τη συλλογή Δευτέρα πρωί (1966) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

View original post





Λoγ[ισμ]ός και Όνειρο

11 07 2013

” …έχοντας τη χάρη οδηγό μας … επάξια και ποιητικά θα μπορέσει ο άνθρωπος να κατοικήσει πάνω σε αυτήν εδώ τη γη … “





Ancient words, new poems

29 06 2013

poemelf's avatarpoem elf

 

Seven people–or rather, six people and one group–sent me poems for the “Ultraconserved Words” challenge.  The prompt was to write a poem using ten or more words from a group of twenty-three words that some linguists believe have been in use since the end of the last ice age. Congratulations to all the participants!  Five of the seven poems centered around a mother figure, but besides that, the poems were different in form, tone and–even with a common core of words–diction. All of the words– I, we, thou, ye, who, this, that, what, mother, male/man, not, worm, bark, hand, ashes, fire, to give, to pull, to spit, to flow, and to hear–found a place in at least one of the poems, including ye and thou, not easy words to find use for in 2013.

 

Where to put poems based on words with ancient etymologies?   A dictionary…

View original post 530 more words