ελευθερόω, ελευθερώ

22 01 2020
Ευχαριστώ, ευγνωμονώ, ελευθερώνω εαυτόν
Ελευθερώνω νου και σκέψη, διαυγείς έχω προθέσεις
Ελευθερώνω την καρδιά, το γέλιο μου, την αγκαλιά
Ελευθερώνω τις ιδέες και εμπνέω τις παρέες
Ευχαριστώ κι ευγνωμονώ τον ελεύθερό μου χρόνο
Ευχαριστώ κι ευγνωμονώ τα πλούτη που επιθυμώ
Ευχαριστώ, ευγνωμονώ, ελευθερόω, ελευθερώ
Ελευθερώνω τη χαρά μου, τραγουδώ τα όνειρά μου
Ελευθερώνω τους ανθρώπους μες στους ωραίους κήπους όπου
Η αγάπη ευανθεί, η ειρήνη ευκαρπεί
Ευχαριστώ, ευγνωμονώ, την βούλησή μου υλοποιώ
Επιλέγω το καλό μου, ελευθερώνω τον εαυτό μου

Από την χθεσινή συνάντηση μαθητείας στην τέχνη ευαειζωϊας «εύΧρηστος δημιουργός λόγος» η οποία βασίζεται στην νομοτέλεια ότι «το τραγούδι μας σχηματίζει τον κόσμο» όπου εφαρμόσαμε τα λόγια της βούλησής μας – για την αφύπνιση των χαρακτηριστικών και των ποιοτήτων της ελευθερίας εντός μας, ώστε οι ιδιότητες και οι συνθήκες της ελευθερίας να εκδηλωθούν και να ενεργοποιηθούν σε όλες τις πτυχές της ζωής μας και να εκπληρωθεί κάθε ελευθερία στην πραγματικότητα του βίου που διάγουμε εδώ επάνω σε αυτήν την εύανθη και εύκαρπη, την εύφορη και εύφωτη, την ευήλια γη – πάνω σ’ ένα παραδοσιακό τραγούδι





τέχνη ευαειζωίας

10 01 2020

haiku

Το 1993 η μούσα της ποίησης μου χάρισε έναν στίχο που έμελε να αλλάξει τη ζωή μου

“Το τραγούδι μας σχηματίζει τον κόσμο”

Τα επόμενα χρόνια συνειδητοποιούσα ότι τα λόγια μου υλοποιούνται και μοιραζόμουν τις θαυμαστές εμπειρίες με τους ανθρώπους γύρω μου

Είκοσι χρόνια αργότερα, το 2013, ξεκίνησα να μεταδίδω αυτήν την ευφρόσυνη επίγνωση ελευθερίας και ευθύνης

Άρχισα δίνοντας διαλέξεις και συνέχισα με τακτικά μαθήματα

Η ανάγκη των μαθημάτων δημιουργήθηκε διότι επινόησα, σμιλεύω και μαθητεύω την τέχνη ενσυνείδητης εκπλήρωσης της ευαειζωϊας, στην οποία έδωσα το όνομα “εύΧρηστος δημιουργός λόγος”

Η μαθητεία σε αυτήν την εύανθη και εύκαρπη τέχνη προσφέρει πολλούς και ποικίλους ευεργετικούς τρόπους, με τους οποίους μπορούμε να ανιχνεύουμε και να εκφράζουμε την αυθεντική βούλησή μας και την γνήσια επιθυμία και επιλογή μας

Καθώς τακτικά εξασκούμαστε στις τεχνικές και τα τεχνάσματα με τα οποία πρακτικά εφαρμόζουμε την τέχνη του εύΧρηστου δημιουργού λόγου, ενεργοποιείται, κάθε μέρα πιο εύτροπα και εύστοχα, το δημιουργικό δυναμικό των λέξεων

Ώστε, αφού ο λόγος είναι δημιουργός κι εμείς τον χρησιμοποιούμε εύχρηστα, υλοποιούνται στην πραγματικότητα του βίου που διάγουμε επάνω σε αυτήν εδώ την ευάερη, ευήλια, ευρύχωρη, πολύχρωμη και φιλόξενη γη, τα όμορφα όνειρά μας

Με τον καιρό και στο πλήρωμα του χρόνου της, η ευγενής και εύτολμη αυτή τέχνη του λόγου παρουσίασε τελειοποιημένη την εικόνα της, η οποία ολοκληρώνεται σε πέντε στάδια

Στην μικρή και όμορφη αίθουσα της Ολότητας – Θεμιστοκλέους 4, 3ος όροφος, Ομόνοια – κάθε Τρίτη απόγευμα επεξεργαζόμαστε:

[1] τα εννέα πεδία της ζωής μας, στα οποία μπορούμε να παρέμβουμε δημιουργικά επιλέγοντας τον εύΧρηστο λόγο:

Ελευθερία, Έμπνευση, Έργο, Έρως, Παιδεία, Περιβάλλον, Πλούτος, Σχέσεις, Υγεία

[2] τα επτά βήματα, με τα οποία προσεγγίζουμε και αναλύουμε τον εύΧρηστο δημιουργό μας λόγο:

Παρατήρηση, Προέλευση, Πρόθεση, Βούληση, Αγάπη, Λέξεις, Ευροή

[3] τις πέντε εκδοχές γραφής, με τις οποίες εμβαθύνουμε σε ευκρινή γνωριμία με τον εαυτό μας:

Αντικειμενική περιγραφή, Αυτόματη γραφή, Διάλογοι, εύΧρηστος δημιουργός λόγος, Τραγούδι

[4] τις τρεις δράσεις, με τις οποίες εκδηλώνουμε κάθε ιδιότητα του αείροου δημιουργικού δυναμικού μας:

Αφύπνιση, Ενεργοποίηση, Υλοποίηση

[5] την ένωση του τρισυπόστατου – πνεύμα, σάρκα, ψυχή – εαυτού μας σε ένα σώμα: τελειοποιημένο βιολογικά, πάμπλουτο συναισθηματικά και διαυγές πνευματικά

Ευχαριστώ, ευγνωμονώ





είσαι έτοιμη

24 12 2019
ετοιμη

“guide me up” phot@rt by Aeglie

Ήταν ένα παιδί μια φορά, μακριά, σε τόπους άλλους και καιρούς που είναι κρυμμένοι. Ένα μικρό, λυγερό κι ευκίνητο παιδί. Ζούσε βαθιά μες στην καρδιά του μεγάλου δάσους. Το φιλοξενούσε η αρχαία ελιά. Του είχε πλέξει ένα σπίτι στα πιο ψηλά κλαδιά της με αργυροπράσινα φύλλα. Κάθε πρωί ξυπνούσε και καλημέριζε όλον τον κόσμο γύρω, ως πολύ μακριά όσο έβλεπε το δάσος και τον κάμπο και την θάλασσα και την άκρη του ορίζοντα.

Κατέβαινε αλαφροπατώντας από κλαδί σε κλαδί κι έτρωγε μέλι από τις μέλισσες που φιλοξενούσε η ελιά μέσα στον κορμό της χαμηλά. Ύστερα πήγαινε χορεύοντας ως την πηγή και ξεδιψούσε στο κρυστάλλινο νερό της που τραγουδούσε αδιάκοπα τη ζωή. Όλη μέρα τριγυρνούσε κι έπαιζε ευτυχισμένο με τα ζώα και τα πουλιά και τα φυτά που κατοικούσαν το δάσος.

Ως το φθινόπωρο. Τότε άφηνε τη θλίψη να το καλύψει, όπως έκανε κι όλη η φύση. Μάζευε τα φύλλα και τα κλαδιά που μαραίνονταν και έφτιαχνε το χειμερινό του καταφύγιο στη σπηλιά μέσα στο βράχο που κρυβόταν πίσω από τον καταρράκτη. Αποθήκευε τους καρπούς που πρόσφεραν τα δέντρα και περνούσε την ώρα του παίζοντας μελαγχολικές τρυφερές μελωδίες στο μικρό του φλάουτο.

Όταν ο χειμώνας γινόταν τρυφερός και χάριζε στο δάσος κάποιο ζεστό μεσημέρι, το παιδί έβγαινε και χόρευε και τραγουδούσε, να δώσει χαρά στα δέντρα, κυρίως σ’ εκείνα που έστεκαν γυμνά περιμένοντας την άνοιξη. Ένα τέτοιο μεσημέρι ήταν, που άκουσε απ’ την αρχαία λεύκα τα βλασταράκια ν’ αγωνίζονται να διαρρήξουν την φλούδα του κορμού της για να βγουν στον ήλιο. Μόλις είχε έρθει πάλι η άνοιξη.

Αλλ’ αυτή ήταν μια διαφορετική άνοιξη. Ένα πρωί, λίγες μέρες αργότερα, άκουσε ανθρώπινες φωνές από μακριά. Παιδικές φωνές. Ναι, ήταν παιδιά και, μπορούσες να πεις, στη φωνή τους φαινόταν κάποια αγωνία, αν και από μακριά ακούγονταν.

“Είναι στα σύνορα,” είπε ο άνεμος. “Ψάχνουν διέξοδο. Αποφάσισαν να μετακινηθούν από το παρόν και να επιτρέψουν το μέλλον. Αλλά βλέπουν μόνο το παρελθόν. Πήγαινε να τους δείξεις τον δρόμο. Είσαι έτοιμη.”

Πράγματι, ήταν. Υπήρχαν πράγματα που δεν είχε γνωρίσει, ωστόσο μόλις είχε συνομιλήσει στην γλώσσα του ανέμου. Έγινε ελαφριά και τον άφησε να την οδηγήσει στα σύνορα. Ήταν ώρα να ξεναγήσει κι άλλα παιδιά στο φιλόξενο δάσος.





μαθητεία

16 10 2019

flute

Αφού το τραγούδι μας σχηματίζει τον κόσμο, δηλαδή τα λόγια μας υλοποιούνται, χρησιμοποιούμε τον δημιουργό μας λόγο εύχρηστα, ώστε να απολαμβάνουμε την ζωή, σύμφωνα με την επιθυμία και την επιλογή μας, σύμφωνα με την αυθεντική και ελεύθερη βούλησή μας.

Στον πρώτο κύκλο μαθητείας της τέχνης του εύΧρηστου δημιουργού λόγου, χρησιμοποιούμε δυο τεχνάσματα για να εκφράσουμε τις επιθυμίες και τις επιλογές μας:

  1. Τοποθετούμε τα δικά μας λόγια πάνω σε γνώριμους σκοπούς, σε διάσημα, παραδοσιακά, αγαπημένα τραγούδια – ώστε, εκμεταλλευόμενοι το ενεργειακό δυναμικό των τραγουδιών, επιτυγχάνουμε εύκολα την ευροή των δώρων στην καθημερινή μας ζωή.
  2. Συνθέτουμε φράσεις που απεικονίζουν την επιθυμία και την επιλογή μας ωσάν να συμβαίνει ήδη – κατά το δυνατόν απλές: υποκείμενο, ρήμα, αντικείμενο – ώστε δημιουργούμε νέες, φρέσκες, καινούργιες, άξιες, ευφυείς εγγραφές και διαγράφουμε με αυτόν τον τρόπο ενδεχόμενες περιοριστικές πεποιθήσεις.

Στον δεύτερο κύκλο μαθητείας προσεγγίζουμε τον εύΧρηστο δημιουργό λόγο μας, με την τεχνική των επτά βημάτων:

  1. Παρατηρούμε τα συνήθη λόγια μας: ό,τι σκεφτόμαστε, ό,τι λέμε, ό,τι γράφουμε.
  2. Εντοπίζουμε την προέλευσή τους: από οικογενειακό ή/και κοινωνικό περιβάλλον.
  3. Εξετάζουμε – και, αν χρειάζεται, καθαρίζουμε – τις προθέσεις μας.
  4. Ανιχνεύουμε τις επιλογές και τις επιθυμίες μας, με στόχο και σκοπό να εντοπίσουμε την αυθεντική μας βούληση.
  5. Αντικρίζουμε και φροντίζουμε και εκτιμούμε και θαυμάζουμε και αγαπάμε τον εαυτό μας.
  6. Επιλέγουμε τα δικά μας εύχρηστα λόγια, εκείνα που απεικονίζουν ζωντανή και υλοποιημένη κάθε επιθυμία και βούλησή μας.
  7. Παρατηρούμε την ευροή των δώρων να βελτιώνει τον χαρακτήρα, την προσωπικότητα και την ζωή μας.

Στον τρίτο κύκλο μαθητείας, η τέχνη ‘’εύΧρηστος δημιουργός λόγος‘’ μας οδηγεί να εμβαθύνουμε σε κατανόηση. Με την συγγραφή, την ανάγνωση μέσα στην ομάδα και τον σχολιασμό των κειμένων μας, εκπαιδευόμαστε να κατανοούμε τον εαυτό μας και τους ανθρώπους του περιβάλλοντός μας.

Χρησιμοποιούμε τρεις τεχνικές συγγραφής:

  1. Την αυτόματη γραφή – για να εκφράσουμε αυθόρμητα κι ελεύθερα ό,τι κι αν υπάρχει εντός μας
  2. Την αντικειμενική περιγραφή, για να αντιληφθούμε την πραγματικότητα που έχουμε δημιουργήσει
  3. Τον εύΧρηστο δημιουργό λόγο, για να βελτιώσουμε τα στοιχεία του εαυτού μας, τις συνθήκες της ζωής μας και τον κόσμο που μας περιβάλλει, σύμφωνα με την αυθεντική και ελεύθερη βούλησή μας

Και έτσι, πρόθυμα και εύκολα, φτάνουμε στο εύκαρπο αποτέλεσμα:

Αγαπάμε τον εαυτό μας: Ενώνουμε την τριαδική μας υπόσταση (πνεύμα – σάρκα – ψυχή) σε ένα ελεύθερο σώμα που γεννά τη χαρά και απολαμβάνει παντοτινά τέλεια υγεία, εύανθη ομορφιά, νιάτα, φρεσκάδα και δροσιά

Αγαπάμε την ζωή μας: Ενδυναμώνουμε το δημιουργικό μας εγώ, ευπλουτίζουμε τη φαντασία μας, κατεβάζουμε από τον ωκεανό των δυνατοτήτων και εύκαρπα υλοποιούμε, στην πραγματικότητα του βίου που διάγουμε, την αυθεντική μας επιλογή

Αγαπάμε τον κόσμο μας: Επιχειρούμε στην βιομηχανία παραγωγής θαυμάτων, με δράσεις και δραστηριότητες σε κάθε χώρο που συμμετέχουμε, αφυπνίζουμε – αναδύουμε – ενεργοποιούμε το θαυματοποιό στοιχείο του ανθρώπινου όντος και ευχαρίστως μοιραζόμαστε την ευγνωμοσύνη





“ήταν ένα χαϊκου”

13 10 2019

20191012_203241

Χτες, στο Έναστρον Βιβλιοκαφέ, Σόλωνος 101 Αθήνα, παρουσιάσαμε το πρώτο βιβλίο της σειράς εύΧρηστος και της τριλογίας το τραγούδι μας σχηματίζει τον κόσμο με τίτλο ήταν ένα χαϊκου

Ήταν μια όμορφη βραδιά, τρυφερά χαρούμενη και γιορτινή, με ανοιχτές καρδιές και αγκαλιές

Οι ομιλίες αποδείκνυαν πόσο βαθιά έχουν κατανοήσει τον λόγο του κειμένου του βιβλίου οι πρώτοι του αναγνώστες

Οι φίλες που μίλησαν και τραγούδησαν – Αλεξία Ηρακλέους, Μαρία Καλιαμβάκου, Μαρία Κολιάκου, Γιολάντα Παπαγγελοπούλου και Ευαγγελία Σερέτη – μου είχαν δώσει τα κείμενά τους να τα δω από την προηγούμενη

Με μεγάλη χαρά, είχα διαπιστώσει ότι δεν ήθελα ν’ αλλάξω ούτε ένα κόμμα

20191012_203303

Ωστόσο, μεγάλη συγκίνηση με πλημμύριζε καθώς οι ομιλίες παρουσιάζονταν και η έμφαση του προφορικού λόγου δινόταν σε σημεία που ήταν ακριβώς εκείνα που και για μένα ήταν τα πιο σημαντικά, και σε θέματα που με είχαν απασχολήσει σοβαρά: η χαρά και η φαντασία, η ευθύνη, η δημιουργία, η ελευθερία

Κατά την μαθητεία μας στην τέχνη εύΧρηστος δημιουργός λόγος, έχουμε φτάσει σε αυτό ακριβώς το σημείο: εμβαθύνουμε στην κατανόηση – στην κατανόηση του εαυτού μας και των ανθρώπων με τους οποίους συναναστρεφόμαστε – με πρόθεση, στόχο και σκοπό να μπορέσουμε να εκπληρώσουμε ενσυνείδητα την ενότητα που είναι απαραίτητη για το ατομικό και συλλογικό ευ ζην

Συνεχίζοντας, σύντομα θα δοκιμάσουμε να εμβαθύνουμε στην κατανόηση των πολλών, των ομάδων, των λαών, της ανθρωπότητας

Ένας άνθρωπος που με συγκίνησε από το κοινό της βραδιάς ήταν ο Ξενοφών Χατζηθανάσης, με τον οποίο έχω μοιραστεί δέκα πέντε χρόνια εργασίας μαζί

Κι εκείνος που με ενθουσίασε με τον δικό του ενθουσιασμό ήταν ο Χριστόφορος Παναγόπουλος, τον οποίο γνώριζα για πρώτη φορά

Θέλω όλους να τους ευχαριστήσω, για την παρουσία τους, για την συμμετοχή τους στα τραγούδια πάνω στα οποία τραγουδήσαμε τα λόγια της δικής μας αυθεντικής βούλησης, για την ένθερμη ανταπόκρισή τους





η ψυχή το τραγούδι

14 09 2019

“summer light” phor@rt by Aeglie

Εύλαμπρο γαλάζιο

Η αγκαλιά του στερεώματος

Στον ουρανό κολυμπούν λευκοί εύανθοι θύσανοι

Ο άνεμος χορεύει με τα φυλλώματα της λεύκας

Η μουσική διαχέεται μες στα σώματα

Κυματίζει εύηχη η σάρκα

Ελευθερώνει η ψυχή

Το τραγούδι που είμαι

Οι τζίτζικες νανουρίζουν το ζεστό μεσημέρι

Η στρογγυλή ελιά στην αυλή

Έχει κιόλας ευκαρπίσει

Σεπτέμβρης

Ο κήπος ανανεώνει το πνεύμα

Σκύβω στις άκρες των δαχτύλων

Για μια ευπνοή βασιλικού





σμιλεύω την τέχνη

8 09 2019

“I’m flowering” phot@rt by Aeglie

Καθώς, με κάθε λέξη, σμιλεύω διαρκώς την τέχνη που επινόησα – τον “εύΧρηστο δημιουργό λόγο” που τα τελευταία χρόνια μεταδίδω και σε άλλους ανθρώπους – αντιλαμβάνομαι και απολαμβάνω τα ευεργετικά αποτελέσματα της εμπνευστικής και εφευρετικής συμμετοχής στη δημιουργική διαδικασία
Κάθε επίγνωση, που με φτάνει για να συμπληρώσει και να διευρύνει την προηγούμενη, βρίσκει το νου μου όλο και πιο διαυγή, καθαρό, ξάστερο
Κάθε ιδέα, που αναδύεται εντός μου, βρίσκει με ευκολία τις κατάλληλες λέξεις για να συντάξει την εικόνα της, να την αφηγηθεί και να την αποκαλύψει εμπρός μου
Η μαθητεία, όπως συνεχίζεται στον καινούργιο κύκλο που ξεκινά κιόλας μεθαύριο, εύτροπα βαδίζει στα ανώτερα πεδία σε τρία στάδια:
Αγαπώ τον εαυτό μου: ενώνω την τριαδική μου υπόσταση (πνεύμα – σάρκα – ψυχή) σε ένα ελεύθερο σώμα που γεννά τη χαρά και απολαμβάνει παντοτινά τέλεια υγεία, εύανθη ομορφιά, νιάτα, φρεσκάδα και δροσιά
Αγαπώ τη ζωή μου: ενδυναμώνω το δημιουργικό μου εγώ, ευπλουτίζω τη φαντασία μου, κατεβάζω από τον ωκεανό των δυνατοτήτων και εύκαρπα υλοποιώ, στην πραγματικότητα του βίου που διάγω, την αυθεντική μου επιλογή
Αγαπώ τον κόσμο μου: επιχειρώ στη βιομηχανία παραγωγής θαυμάτων, με δράσεις και δραστηριότητες σε κάθε χώρο που συμμετέχω, αφυπνίζω – αναδύω – ενεργοποιώ το θαυματοποιό στοιχείο και ευχαρίστως μοιράζομαι την ευγνωμοσύνη




η επιλογή της αγάπης

9 08 2019

αγω πυρ 53αγω πυρ 54

Ώστε, επιλέγοντας να αγαπώ, ανοίγω. Ανοίγω τις διόδους και διευκολύνω τη διαρκή ευροή. Ελευθερώνω τη ροή της πνοής. Έτσι, τυχόν μπλοκαρίσματα καταλύονται και η ευρυθμία στα όργανα και τα μέλη του σώματος αποκαθίσταται. Αυτός είναι ο απλός και βέβαιος τρόπος, με τον οποίο μας γιατρεύει η αγάπη. Επιλέγοντας την αγάπη, προσφέρω την ευεργεσία της ευεξίας στον εαυτό μου. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη να τα τυλίγω όλα μες στην αγκάλη της αγάπης, που είμαι, απολαμβάνω την ευχαρίστηση που μου προσφέρει γενναιόδωρα η ευτυχής, νυν και αεί, κίνηση του πνεύματος μέσα από το σώμα μου.





Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης: Μαρίνα (με την Ντόρα Γιαννακοπούλου)

5 08 2019

Βίκυ Παπαπροδρόμου's avatarΒίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μαρίνα

Ποίηση:Οδυσσέας Ελύτης
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας:Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι:Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι:Ντόρα Γιαννακοπούλου
Έργο:Μικρές Κυκλάδες(1963)

Μαρίνα, πράσινο μου αστέρι
Μαρίνα, φως του αυγερινού
Μαρίνα μου, άγριο περιστέρι
και κρίνο του καλοκαιριού

Δώσε μου δυόσμο να μυρίσω
λουίζα και βασιλικό
μαζί μ’ αυτά να σε φιλήσω
και τι να πρωτοθυμηθώ
τη βρύση με τα περιστέρια
των αρχαγγέλων το σπαθί
το περιβόλι με τ’ αστέρια
και το πηγάδι το βαθύ
τις νύχτες που σε σεργιανούσα
στην άλλη άκρη τ’ ουρανού
και ν’ ανεβαίνεις σε θωρούσα
σαν αδελφή του αυγερινού

Μαρίνα, πράσινο μου αστέρι
Μαρίνα, φως του αυγερινού
Μαρίνα μου, άγριο περιστέρι
και κρίνο του καλοκαιριού

Πώς και πώς περίμενα τη στιγμή που θα αξιωνόμουν να παρουσιάσω αυτό το έργο. Και να που έφτασε η ώρα. Στα δικά μου αφτιά είναι ένα από τα αρτιότερα ακούσματα/κληροδοτήματα του μουσικού μας πολιτισμού, η αποθέωση της μελωδίας…

View original post 134 more words





οδός ευπνοής

30 07 2019

sky's breathing

“sky’s breathing” phot@rt by Aeglie

Τα βήματα νωχελικά βαριά αργά βουλιάζουν μες στην αμμουδιά

Ένα ένα τα πέλματα σηκώνονται κι από τα δάχτυλα στάζουν οι κόκκοι της άμμου

Αριστερά ευκάλυπτοι αλμυρίκια

Δεξιά αφράτα λευκά κύματα

Ο άνεμος

Οι τζίτζικες

Καλοκαιρινό μεσημέρι

Αφήνω το κορμί μου να πλαγιάσει επάνω στον κορμό ενός ευκάλυπτου

Μεγάλο δέντρο

Η αγκαλιά μου μικρή

Η αγκαλιά μου μεγαλώνει

Η αγκαλιά μου τον τυλίγει

Και τον ήλιο μαζί

Και όλη τη γη

Όλη η γη έχει εδώ καλοκαίρι

Όλη η γη έχει τώρα μεσημέρι

Τα φύλλα του αγγίζουν το πρόσωπό μου

Κόβω ένα και το τσακίζω

Σ’ ευχαριστώ, του απευθύνομαι

Εισπνέω το άρωμά του

Ανοίγει πλατιά η οδός ευπνοής

Ευγνωμονώ τις ανοιχτές οδούς

Κύμα το κύμα φέρνουν στα πόδια μου

Καινούργια ολόφρεσκα δώρα

Βήμα το βήμα με φέρνουν τα πόδια μου

Εκεί που ανήκω τώρα