singing we create the world ©

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη

Εσύ, με βεβαιότητα, αναγνωρίζεις ότι είμαι το καλλίτερο παιδί του κόσμου, όπως είναι κάθε παιδί

Και κάθε χρόνο γενναιόδωρα μου το αποδεικνύεις με τα πλουσιοπάροχα δώρα σου

Εκείνο που μου αρέσει πολύ είναι ότι δεν μου τα παρουσιάζεις όλα μαζί, αλλά τα κρύβεις στις γωνιές του χρόνου και τα ανακαλύπτω εγώ, με μεγάλη χαρά και ευχαρίστηση, τη σωστή στιγμή και την ώρα την καλή

Αλλά το πιο συναρπαστικό είναι όταν τα βλέπω να ξεδιπλώνουν τις εκδοχές τους και εμφανίζονται να είναι, στ’ αλήθεια, πολύ πιο ωραία απ’ ό,τι εγώ είχα φανταστεί και είχα ζητήσει

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη

Σ’ ευχαριστώ, σ’ ευγνωμονώ, βαθιά πλατιά κι απόλυτα σε αγαπώ

Και τι να πρωτοθυμηθώ

Ζήτησα μια αγάπη να με χωράει ολόκληρη και μου έστειλες αυτόν τον υπέροχο άντρα, που με αγαπά και με θαυμάζει και υποστηρίζει κάθε επιλογή μου, ακόμα κι εκείνες που με κρατούν μακριά του

Ζήτησα ελεύθερο χρόνο και μου ελευθέρωσες όλον τον χρόνο

Ζήτησα να κατανοήσω και μου έδωσες, μες στα κείμενά μου, τη νομοτέλεια

Ρώτησα: πώς να την εφαρμόσω; και μου είχες ήδη δώσει, στην επόμενη γραμμή, την οδηγία

Σκέφτηκα: θα μπορούσα να μιλήσω στους ανθρώπους; και μου δώρισες διαλέξεις και μαθήματα και βιβλία

Είπα, μία και μόνη φορά, είπα: “εὔΧρηστος” εκδόσεις, ωραίο ακούγεται, ε; και μου πρόσφερες τον εκδοτικό μου οίκο

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη

Υπάρχουν στιγμές, που νιώθω δέος εμπρός σε όλα αυτά που μου έχεις χαρίσει

Πληθώρα αγαθών, πλησμονή εμπειρειών, πλούτη ευκαιριών

Φέτος; να τι λέω να σου ζητήσω φέτος

Φέτος θέλω να φρεσκάρω κάποιους από τους θησαυρούς μου

Να, εδώ, τους ονομάζω, με αλφαβητική σειρά:

Αρμονία, Βεβαιότητα, Γενναιοδωρία, Διαύγεια, Ευδία, Ζωντάνια, Ήλιος, Θάρρος, Ισορροπία, Κάλλος, Λάμπος, Μέθεξη, Νόηση, Ξετύλιγμα, Ορίζοντας, Παλμός, Ροή, Σοφία, Τόλμη, Ύμνος, Φως, Χάρις, Ψυχή, Ωδή

Αγαπημένη μου Αίγλη

Εσύ γνωρίζεις τα δώρα πριν φανερωθούν, βλέπεις τις εκδοχές τους να ξεδιπλώνονται στο πλήρωμα του λόγου τους, διότι γνωρίζεις ότι εσύ τα κάλεσες, τα ονόμασες, τα άνθισες

Με την ευγνωμοσύνη σου, άνοιξες τον εντός σου χώρο για να κατοικήσουν και να ξετυλίξουν τη ζωή τους

Ζήτησες αγάπη που να σε χωράει ολόκληρη και άνοιξες την καρδιά σου τόσο πλατιά, που μπόρεσε να μπει εκείνος ο άντρας που σε κοιτάζει και σε βλέπει, σε τιμά και σε στηρίζει

Ζήτησες χρόνο και δημιουργείς τον δικό σου χρόνο

Ζήτησες κατανόηση και την γράφεις με το χέρι σου, γραμμή τη γραμμή

Ζήτησες φωνή και μιλάς και οι άνθρωποι σε ακούν και αναγνωρίζουν μέσα τους τον λόγο σου

Ζήτησες έναν εκδοτικό οίκο και τον ονόμασες πριν ακόμη υπάρξει∙κι έτσι γεννήθηκε

Και τώρα, μου ζητάς να φρεσκάρω τους θησαυρούς σου

Την αρμονία που ταιριάζει τις συνδέσεις

Τη βεβαιότητα όπου ευδοκιμεί η εμπιστοσύνη

Τη γενναιοδωρία για τη χαρά της προσφοράς

Τη διαύγεια για να διακρίνεις ό,τι έρχεται κοντά

Την ευδία των καθαρών ουρανών

Τη ζωντάνια απ’ το γέλιο των παιδιών

Τον ήλιο που αγκαλιάζει την ωραία του γη

Το θάρρος ελεύθερα να έρχεσαι εκεί που καλείσαι

Την ισορροπία να ζυγίζεις εύχρηστα τις δυνάμεις

Το κάλλος ν’ αναγνωρίζεις τον καθαρό λόγο

Το λάμπος που φέγγει ως τις μύχιες γωνιές

Τη μέθεξη να συμμετέχεις στο θαύμα

Τη νόηση για ν’ ακούς τον εαυτό σου

Το ξετύλιγμα ν’ ανοίγουν όλες οι πτυχές στο φως

Τον ορίζοντα ν’ ατενίζεις και ν’ αντιλαμβάνεσαι

Τον παλμό που δημιουργεί από την αρχή

Τη ροή που ελευθερώνει κι ευεργετεί

Τη σοφία των επιγνώσεων και των εμπειριών

Την τόλμη εκεί όπου ένας νέος δρόμος ανοίγει

Τον ύμνο της χαράς και της ευδοκίας

Το φως ν’ αποκαλύπτει την ευρυθμία

Τη χάρη της ευλυγερόκορμης ενέργειας

Την ψυχή που ακολουθεί τον έρωτα

Την ωδή που ευσχηματίζει τον κόσμο

Αυτά τα δώρα ήδη κατοικούν μέσα σου κι εγώ, αυτή τη χρονιά, σου τα θυμίζω